கொக்கிளாய் – கொக்குதொடுவாய் படுகொலை (15.12.1984)
1984 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 15. இலங்கையின் வடகிழக்குப் பகுதியில் அமைந்திருந்த அமைதியான தமிழ் கிராமங்கள் — கொக்கிளாய் மற்றும் கொக்குதொடுவாய். அன்றைய இரவு, அந்த மண்ணின் வரலாற்றில் என்றும் அழியாத இரத்தச் சுவடாக மாறியது.
இரவு நேர அமைதியை கிழித்தெறிந்த துப்பாக்கிச் சத்தங்கள்… பயந்து ஓடிய குழந்தைகள்… உயிர் காக்க அலறிய பெண்கள்… தங்கள் குடும்பங்களை காப்பாற்ற முயன்ற பொதுமக்கள்… அந்த இரவு, மனிதாபிமானம் சிதைக்கப்பட்ட இரவாக நினைவுகூரப்படுகிறது.
கொக்கிளை மற்றும் கொக்குதொடுவாய் பகுதிகளில் வாழ்ந்த பொதுமக்கள் மீது நடத்தப்பட்ட தாக்குதலில், இருநூற்றுக்கும் மேற்பட்ட தமிழ் மக்கள் உயிரிழந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. பலர் காயமடைந்தனர். பல குடும்பங்கள் சிதறுண்டன. இன்னும் பலர் காணாமல் போனவர்களாக நினைவுகூரப்படுகின்றனர்.
அந்த காலகட்டம் இலங்கையில் இன வன்முறைகள் தீவிரமடைந்திருந்த காலம். தமிழ் மக்கள் அச்சத்திலும், பாதுகாப்பின்மையிலும் வாழ்ந்தனர். பல கிராமங்கள் தொடர்ந்து தாக்குதல்களுக்கு உள்ளாகின. கொக்கிளை – கொக்குதொடுவாய் படுகொலை, அந்த துயர வரலாற்றின் மிகவும் வேதனையான அத்தியாயங்களில் ஒன்றாகும்.
உயிரிழந்தவர்களில் முதியோரும் இருந்தனர். பெண்களும் இருந்தனர். குழந்தைகளும் இருந்தனர். அவர்கள் ஆயுதம் ஏந்தியவர்கள் அல்ல. அவர்கள் சாதாரண மக்கள். தங்கள் வீடுகளில் வாழ்ந்த பொதுமக்கள்.
இந்த சம்பவம் ஒரு கிராமத்தின் அழிவை மட்டும் குறிக்கவில்லை. ஒரு சமூகத்தின் மனவேதனையையும், பாதுகாப்பற்ற வாழ்வையும் உலகிற்கு எடுத்துக்காட்டியது. இன்றும் அந்த பகுதிகளில் வாழும் மக்கள், அன்றைய இரவின் நினைவுகளை கண்ணீருடன் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள்.
பல ஆண்டுகள் கடந்திருந்தாலும், உயிரிழந்தவர்களின் நினைவுகள் அழியவில்லை. அவர்களின் குடும்பங்களின் வேதனையும் முடிவடையவில்லை. உண்மை, நீதி, நினைவு — இவை அனைத்திற்காக பலர் தொடர்ந்து குரல் கொடுத்து வருகின்றனர்.
இந்த நினைவேந்தல், உயிரிழந்த அப்பாவி மக்களுக்கு மரியாதை செலுத்துவதற்கானது. இனவெறி மற்றும் வன்முறை எவ்வளவு பேரழிவை உருவாக்கும் என்பதை நினைவூட்டுவதற்கானது.
வரலாற்றை மறக்காமல் நினைவில் வைத்திருப்பது, அதே தவறுகள் மீண்டும் நடைபெறாத எதிர்காலத்தை உருவாக்குவதற்கான முதல் படியாகும்.
கொக்கிளை – கொக்குதொடுவாய் படுகொலையில் உயிரிழந்த அனைத்து அப்பாவி மக்களுக்கும் எமது அஞ்சலி.
அவர்கள் நினைவு என்றும் நிலைத்திருக்கட்டும்––––––.