யாழ்ப்பாண மருத்துவமனைப் படுகொலை
ஈழப்போரின் வரலாற்றில் ஆழமான துயரத்தை ஏற்படுத்திய ஒரு சம்பவமாகிய யாழ்ப்பாண மருத்துவமனைப் படுகொலையை பற்றியது.
1987 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 21 மற்றும் 22 ஆகிய நாட்களில், யாழ்ப்பாணம் பொது வைத்தியசாலையில் இந்தச் சம்பவம் இடம்பெற்றது. அப்போது இந்திய அமைதிப் படையினருக்கும் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையில் கடுமையான மோதல்கள் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தன. அந்தச் சூழ்நிலையிலும், நோயாளிகளுக்கு சிகிச்சை அளித்து வந்த மருத்துவர்கள், தாதியர்கள் மற்றும் மருத்துவப் பணியாளர்கள் தங்கள் மனிதாபிமானக் கடமையை தொடர்ந்து செய்து கொண்டிருந்தனர்.
தாக்குதலின் போது மருத்துவமனை வளாகத்தில் பீரங்கி மற்றும் துப்பாக்கிச் சூடுகள் இடம்பெற்றன. பின்னர் மருத்துவமனைக்குள் நுழைந்த இந்திய இராணுவம் நடத்திய தாக்குதலில் மருத்துவர்கள், தாதியர்கள், மருத்துவப் பணியாளர்கள், நோயாளிகள் மற்றும் பொதுமக்கள் என சுமார் 68 முதல் 70 பேர் வரை உயிரிழந்ததாக பல்வேறு வரலாற்றுப் பதிவுகள் குறிப்பிடுகின்றன.
இந்தச் சம்பவம் குறித்து பல்வேறு தரப்புகள் வெவ்வேறு விளக்கங்களை வழங்கியுள்ளன. தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள், இலங்கை அரசு மற்றும் சில மனித உரிமை அமைப்புகள் இதை பொதுமக்கள் மீதான மிகக் கடுமையான தாக்குதலாகவும், சிலர் இனப்படுகொலை எனவும் கூறியுள்ளனர். அதேவேளை, இந்திய இராணுவம் மருத்துவமனை வளாகத்திலிருந்து தங்கள்மீது தாக்குதல் நடத்தப்பட்டதாகவும், அதனால் ஏற்பட்ட மோதலில் பொதுமக்கள் உயிரிழந்ததாகவும் தெரிவித்துள்ளது.
எவ்வாறாயினும், மறுக்க முடியாத உண்மை என்னவென்றால், மருத்துவமனை என்பது உயிர்களைக் காப்பாற்ற வேண்டிய இடம். மருத்துவர்கள், தாதியர்கள், நோயாளிகள் மற்றும் பொதுமக்கள் பாதுகாப்பாக இருக்க வேண்டிய இடத்தில் பல உயிர்கள் இழக்கப்பட்டமை மனிதகுலத்தின் மனச்சாட்சியை உலுக்கும் ஒரு நிகழ்வாகவே வரலாற்றில் பதிவாகியுள்ளது.
இந்த நிகழ்வு, போரின் போது சர்வதேச மனிதாபிமானச் சட்டங்களையும் மருத்துவ நிலையங்களின் நடுநிலையையும் பாதுகாப்பதன் அவசியத்தை உலகிற்கு மீண்டும் நினைவூட்டுகிறது. எந்தப் போரிலும் அப்பாவி பொதுமக்களின் உயிரும், மருத்துவப் பணியாளர்களின் சேவையும் மதிக்கப்பட வேண்டும் என்பதே இதன் மிகப் பெரிய பாடமாகும்.
இன்று, அந்தத் துயர நாளில் உயிரிழந்த மருத்துவர்கள், தாதியர்கள், பணியாளர்கள், நோயாளிகள் மற்றும் அனைத்து அப்பாவி உயிர்களுக்கும் எமது ஆழ்ந்த அஞ்சலியை செலுத்துகிறோம்.
அவர்களின் நினைவு என்றும் நிலைத்திருக்கட்டும்.
அவர்களின் தியாகம் மனிதாபிமானத்தின் மதிப்பை என்றும் நினைவூட்டட்டும்.
நன்றி.