நிலாவெளி படுகொலை – 16.09.1985
அன்புடையவர்களே,
இன்று நாம் நினைவுகூரப் போவது, திருகோணமலை மாவட்டத்தின் நிலாவெளியில் 1985 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 16 ஆம் திகதி இடம்பெற்ற துயரமான படுகொலையைப் பற்றியதாகும்.
திருகோணமலை நகரத்திலிருந்து சுமார் பத்து கிலோமீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ள நிலாவெளி, குச்சவெளி பிரதேச செயலகப் பிரிவிற்குட்பட்ட ஒரு தமிழர் வாழ்விடப் பகுதியாகும். 1983 ஆம் ஆண்டு இனவன்முறைகளுக்குப் பின்னர், பல இடங்களில் இருந்து இடம்பெயர்ந்த தமிழ் மக்கள் நிலாவெளி அகதி முகாமில் தஞ்சமடைந்திருந்தனர்.
1985 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 16 ஆம் நாள், அந்த அகதி முகாமில் வாழ்ந்த மக்களின் வாழ்க்கையில் ஒரு பேரதிர்ச்சி நிகழ்ந்தது. அன்றைய தினம் நிலாவெளியில் நிலைகொண்டிருந்த இராணுவத்தினரும் ஊர்காவற்படையினரும் இணைந்து அகதி முகாமை முற்றுகையிட்டனர்.
அங்கு தஞ்சமடைந்திருந்த பொதுமக்களில் முப்பதுக்கும் மேற்பட்டோர் கைது செய்யப்பட்டனர். அவர்கள் எந்தவித விசாரணையுமின்றி, எந்தவித நீதிமுறையுமின்றி, அங்கேயே நிறுத்தி வைக்கப்பட்டு சுட்டுக் கொல்லப்பட்டதாக பதிவுகள் குறிப்பிடுகின்றன.
உயிரிழந்தவர்களில் விவசாயிகள், வியாபாரிகள், சாரதிகள், தொழிலாளர்கள், மாணவர்கள், கடற்தொழிலாளர்கள், மெக்கானிக்குகள், காவலாளிகள் மற்றும் குடும்பப் பொறுப்புகளை சுமந்த சாதாரண பொதுமக்கள் அடங்கியிருந்தனர். அவர்கள் அனைவரும் ஆயுதமேந்திய போராளிகள் அல்லர். பாதுகாப்பை நாடி அகதி முகாமில் தஞ்சமடைந்திருந்த அப்பாவி மக்கள்.
முருகேசு தங்கராசா, கச்சுமுகைதீன் முகம்மதுகாலித், வேலு சிவசுந்தரம், தாமோதரம்பிள்ளை நேமிநாதன், வல்லிபுரம் தருமலிங்கம், இரத்தினசாமி பார்வதி உள்ளிட்ட பலரின் பெயர்கள் இன்று வரலாற்றில் பதிந்திருக்கின்றன. எனினும், இச்சம்பவத்தில் பாதிக்கப்பட்ட அனைவரின் பெயர்களும் முழுமையாக பதிவாகவில்லை என்பது இன்னொரு வேதனையான உண்மையாகும்.
நிலாவெளி படுகொலை என்பது உயிரிழந்தவர்களின் எண்ணிக்கையால் மட்டும் அளவிட முடியாத ஒரு துயரம். அது பாதுகாப்பைத் தேடி வந்த மக்களின் நம்பிக்கை சிதைக்கப்பட்ட ஒரு நாளாகும். குடும்பங்கள் தங்கள் அன்புக்குரியவர்களை இழந்த நாள். குழந்தைகள் தங்கள் தந்தையரை இழந்த நாள். தாய்மார்கள் தங்கள் மகன்களை இழந்த நாள்.
இன்று நாம் நிலாவெளியில் உயிரிழந்த அனைத்து அப்பாவி மக்களையும் ஆழ்ந்த மரியாதையுடன் நினைவுகூருகிறோம்.
அவர்களின் நினைவு என்றும் அழியாது.
அவர்களின் பெயர்கள் என்றும் மறக்கப்படாது.
நிலாவெளியை மறக்க முடியுமா?
இல்லை.
நாம் நினைவுகூர்கிறோம்…
நாம் மறக்கமாட்டோம்…
நன்றி.
