பரந்தன் விவசாயிகள் படுகொலை (28.06.1986)
அனைவருக்கும் வணக்கம். 1986 ஆம் ஆண்டு ஜூன் 28 ஆம் திகதி நடைபெற்ற பரந்தன் விவசாயிகள் படுகொலையை பார்ப்போம்
கிளிநொச்சி மாவட்டத்தின் கண்டாவளை பிரதேசத்தில் அமைந்துள்ள பரந்தன், விவசாயத்தை வாழ்வாதாரமாகக் கொண்ட மக்களின் ஊராகும். அங்கு வாழ்ந்த மக்கள் தங்கள் உழைப்பையே நம்பி அமைதியாக வாழ்ந்தனர். ஆனால், யுத்தக் காலத்தில் பரந்தன் பல இராணுவ நடவடிக்கைகளால் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்ட பிரதேசங்களில் ஒன்றாக மாறியது. அப்பகுதி மக்கள் தொடர்ந்து அச்சத்துடனும் பாதுகாப்பற்ற நிலையிலும் வாழ வேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டது.
அத்தகைய துயரமான சூழலில், 1986 ஆம் ஆண்டு ஜூன் 28 ஆம் திகதி அதிகாலை சுமார் 5.15 மணியளவில், ஆனையிறவு இராணுவ முகாமிலிருந்து முன்னேறி வந்த இராணுவத்தினர் பரந்தன் பகுதியில் வயல்களுக்கு நீர் பாய்ச்சிக் கொண்டிருந்த விவசாயிகளைச் சூழ்ந்தனர். தங்கள் அன்றாட உழைப்பில் ஈடுபட்டிருந்த ஏழு அப்பாவி விவசாயிகள் காரணமின்றி கைது செய்யப்பட்டனர். பின்னர் அவர்கள் ஒன்றாகக் கயிற்றால் கட்டப்பட்டு சித்திரவதை செய்யப்பட்டு கொல்லப்பட்டதாகவும், அவர்களது உடல்கள் அருகிலிருந்த கழிவாற்றுப் பகுதியில் வீசப்பட்டதாகவும் பதிவுகள் குறிப்பிடுகின்றன.
அன்றைய தினமே வயல் வேலைக்காக வந்த கிராம மக்கள் உயிரிழந்தவர்களின் உடல்களைக் கண்டு அதிர்ச்சியடைந்தனர். பின்னர் உறவினர்களுக்கும் கிராம மக்களுக்கும் தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டு, அவர்கள் உடல்கள் மீட்கப்பட்டு உரிய மரியாதையுடன் அடக்கம் செய்யப்பட்டன.
இந்தப் படுகொலை, ஏழு உயிர்களின் இழப்பாக மட்டுமல்லாமல், பரந்தன் மக்களின் வாழ்வில் ஆழமான அச்சத்தையும் பாதுகாப்பின்மையையும் ஏற்படுத்திய ஒரு நிகழ்வாகவும் அமைந்தது. இதுபோன்ற தொடர்ச்சியான வன்முறைகளின் காரணமாக, 1980களில் பரந்தன் பகுதி மக்கள் பலர் தங்களது சொந்த ஊர்களை விட்டு இடம்பெயர வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது.
அன்று உயிரிழந்தவர்கள்:
ஜோசப் செபஸ்டியன் – வயது 44
வைத்திலிங்கம் பாலசுப்பிரமணியம் – வயது 23
முனுச்சாமி உதயசூரியன் – வயது 17
நாராயணப்பிள்ளை நடராசா – வயது 75
வினாசித்தம்பி சண்முகநாதன் – வயது 18
சுப்பையா கனகசபை – வயது 39
ஆறுமுகம் சிவஞானசுந்தரம் – வயது 22
இச்சம்பவத்தில் பாதிக்கப்பட்ட அனைவரது பெயர் விவரங்களையும் முழுமையாகப் பதிவுசெய்ய முடியவில்லை என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.
இன்று, இந்த அப்பாவி விவசாயிகளை நாம் மரியாதையுடன் நினைவுகூர்கிறோம். தங்கள் குடும்பங்களுக்காக உழைத்துக்கொண்டிருந்த வேளையில் உயிரிழந்த அவர்களின் நினைவு என்றும் நிலைத்திருக்கும். கடந்த காலத்தின் துயரங்களை மறக்காமல் நினைவுகூர்வதன் மூலம், மனித உயிரின் மதிப்பையும், நீதியையும், அமைதியின் அவசியத்தையும் அடுத்த தலைமுறைக்கு எடுத்துச் செல்ல வேண்டியது நம் அனைவரின் பொறுப்பாகும்.
நன்றி.