தண்டுவான் படுகொலை (17.07.1986)

தண்டுவான் படுகொலை (17.07.1986)
அனைவருக்கும் வணக்கம்.
, 1986 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 17 ஆம் திகதி நடைபெற்ற தண்டுவான் படுகொலையை நினைவுகூரும் வகையில்
முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தின் ஒட்டுசுட்டான் பிரதேசத்தில் அமைந்துள்ள தண்டுவான், விவசாயத்தை வாழ்வாதாரமாகக் கொண்ட மக்களின் அமைதியான கிராமமாகும். அப்பகுதி மக்கள் தங்களது அன்றாட தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதற்காக நெடுங்கேணி நகரத்திற்குச் சென்று வருவது வழக்கமாக இருந்தது.
1986 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 17 ஆம் திகதியும் வழமைபோல, முல்லைத்தீவிலிருந்து நெடுங்கேணி நோக்கிச் சென்ற இலங்கைப் போக்குவரத்துச் சபைக்குச் சொந்தமான பேருந்தில் பொதுமக்கள் பல்வேறு தேவைகளுக்காகப் பயணம் செய்துகொண்டிருந்தனர். அன்றைய தினம் நெடுங்கேணி பகுதி இராணுவ நடவடிக்கைகளின் கீழ் இருந்ததால், பயணத்தைத் தொடர முடியாத சூழல் ஏற்பட்டது. இதனால் பேருந்து மீண்டும் முல்லைத்தீவு நோக்கித் திரும்பிச் செல்ல ஆரம்பித்தது.
அந்த வேளையில், பேருந்தைப் பின்தொடர்ந்து வந்த உலங்குவானூர்தி முதலில் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தியதாகவும், பின்னர் தண்டுவான் பகுதியில் பேருந்தின் மீது றொக்கற் தாக்குதல் மேற்கொள்ளப்பட்டதாகவும் பதிவுகள் குறிப்பிடுகின்றன. இந்தத் தாக்குதலில் பேருந்து ஓட்டுநர் உட்பட 17 அப்பாவிப் பொதுமக்கள் உயிரிழந்தனர். மேலும் 13 பேர் படுகாயமடைந்தனர்.
இந்தச் சம்பவம், அன்றாட வாழ்க்கைக்குத் தேவையான பணிகளை மேற்கொள்வதற்காகப் பயணம் செய்த பொதுமக்கள் எதிர்கொண்ட துயரமான நிகழ்வாக நினைவுகூரப்படுகிறது. தங்கள் குடும்பங்களுக்காக வாழ்ந்த சாதாரண மக்கள் சில நொடிகளில் உயிரிழந்தனர். அந்த இழப்பு பல குடும்பங்களின் வாழ்வில் ஈடு செய்ய முடியாத வெற்றிடத்தை ஏற்படுத்தியது.
அன்று உயிரிழந்தவர்களில் சிலர்:
சேகு அப்துல்காதர் – வயது 55 (விவசாயி)
நாகமணி தட்சணாமூர்த்தி – வயது 30 (அரச ஊழியர்)
சுப்பிரமணியம் சபாரத்தினம் – வயது 28
சிவலிங்கம் விவேகானந்தம் – வயது 17
குமாரசாமி வேலாயுதம்பிள்ளை – வயது 22
முத்துக்குமார் கணேஸ்வரி – வயது 35
இச்சம்பவத்தில் உயிரிழந்த மற்றும் பாதிக்கப்பட்ட அனைவரது பெயர் விவரங்களும் முழுமையாகப் பதிவாகவில்லை என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.
இன்று, அந்த அப்பாவி உயிர்களை நாம் ஆழ்ந்த மரியாதையுடன் நினைவுகூர்கிறோம். அவர்களின் குடும்பங்கள் அனுபவித்த வேதனையையும், காயமடைந்தவர்களின் துயரங்களையும் நினைவில் கொள்கிறோம். கடந்த காலத்தின் துயரங்களை மறக்காமல் நினைவுகூர்வது, மனித உயிரின் மதிப்பையும், நீதியையும், அமைதியின் அவசியத்தையும் உணர்த்தும் ஒரு பொறுப்பாகும்.
உயிரிழந்த அனைவரின் நினைவும் என்றும் நிலைத்திருக்கட்டும். அவர்களின் குடும்பங்களுக்கு எமது ஆழ்ந்த அனுதாபங்களையும் மரியாதையையும் தெரிவித்துக்கொள்கிறோம்.
நன்றி.