யாழ் மாவட்டத்தின் வலிகாமம் தெற்கு உடுவில் பிரதேச எல்லைக்குள் அமைந்துள்ள சுன்னாகம், யாழ் நகரிலிருந்து காங்கேசன்துறை நோக்கிச் செல்லும் கே.கே.எஸ் வீதியின் முக்கிய இடமாகும். அந்தப் பகுதியில் அமைந்திருந்த சுன்னாகம் காவல் நிலையம், 1980களின் இருண்ட காலகட்டத்தில் தமிழர் மக்களின் துயர வரலாற்றை சுமந்து நிற்கும் இடமாக மாறியது.
1984ஆம் ஆண்டு தை மாதத்தில், பயங்கரவாதத் தடைச் சட்டத்தின் கீழ் எந்தச் சரியான காரணமும் இன்றி சுன்னாகப் பகுதியைச் சேர்ந்த பல இளைஞர்கள் கைது செய்யப்பட்டு சுன்னாகம் காவல் நிலையத்தில் தடுத்து வைக்கப்பட்டிருந்தனர். அவர்கள் மீது குற்றச்சாட்டுகள் எதுவும் நிரூபிக்கப்படாமல், அச்சமும் துன்பமும் நிறைந்த சூழலில் அடைக்கப்பட்டிருந்தனர்.
1984ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் 8ஆம் நாள், அப்பகுதியில் போராட்டங்களும் பதற்றங்களும் அதிகரித்திருந்த வேளையில், சுன்னாகம் காவல் நிலையத்தில் மனிதாபிமானமற்ற ஒரு கொடூரம் நிகழ்ந்தது. காவல்துறையினர், இளைஞர்கள் தடுத்து வைக்கப்பட்டிருந்த அறைக்குள் நேரக் கணிப்பு குண்டொன்றை பொருத்திவிட்டு அங்கிருந்து வெளியேறியதாகக் கூறப்படுகிறது.
சில நிமிடங்களில் ஏற்பட்ட அந்தப் பயங்கர வெடிப்பு, காவல் நிலையத்தை அதிரவைத்தது. அங்கு சிக்கியிருந்த இளைஞர்களைக் காப்பாற்ற முயன்றவர்களும் உட்பட பலர் தீக்கிரையாகினர். அந்தக் கொடூரச் சம்பவத்தில் சஞ்சீவன் உள்ளிட்ட பத்தொன்பது இளைஞர்கள் உயிரிழந்தனர். அவர்கள் பலரும் மாணவர்கள், தொழிலாளர்கள், குடும்பங்களைச் சார்ந்த சாதாரண மக்கள்.
அந்த நாளில் உயிரிழந்தவர்களில் சிலர்:
செல்லர் சிவலிங்கம் – வயது 22, மாணவன்.
வைத்திலிங்கம் நிகேதனன் – வயது 21, மாணவன்.
கந்தையா பாலன் – வயது 25.
அப்பையா நாகராசா – வயது 38, வியாபாரி.
ஆசீர்வாதம் விஜிற்விமலராஜா – வயது 20, மின்சார சபை ஊழியர்.
இச்சம்பவத்தில் உயிரிழந்த மற்றும் காயமடைந்த அனைவரின் முழுமையான பெயர் விபரங்களையும் இன்று வரை உறுதியாகப் பெற முடியாத நிலை உள்ளது. எனினும், சுன்னாகம் காவல் நிலையப் படுகொலை, தமிழர் வரலாற்றில் மறக்க முடியாத ஒரு காயமாகவும் நீதிக்காக குரல் கொடுக்கும் ஒரு நினைவாகவும் தொடர்கிறது.
இந்த இளைஞர்களின் உயிர்கள் வீணாகப் போகவில்லை. அவர்கள் நினைவு, அநீதிக்கு எதிரான போராட்டத்தின் சின்னமாக வாழ்கிறது. அவர்களின் தியாகத்தையும், அந்தக் காலத்தின் வலியையும் அடுத்த தலைமுறைக்கு எடுத்துச் சொல்லுவது நமது பொறுப்பாகும்.
