அடம்பன் படுகொலை (12.10.1986)
1986 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 12 ஆம் திகதி மன்னார் மாவட்டத்தின் அடம்பன் கிராமத்தில் நடைபெற்ற துயரமான படுகொலையைப் பற்ரிப் பார்ப்போம்
மன்னார் மாவட்டத்தின் மாந்தை மேற்கு பிரதேசத்தில் அமைந்துள்ள அடம்பன், விவசாயத்தை பிரதான வாழ்வாதாரமாகக் கொண்ட அமைதியான கிராமமாகும். ஆனால், அருகிலிருந்த தள்ளாடி இராணுவ முகாமின் காரணமாக, அந்தப் பகுதி மக்கள் நீண்டகாலமாக அச்சத்துடனும் பாதுகாப்பற்ற நிலையிலும் வாழ்ந்து வந்ததாக பதிவுகள் குறிப்பிடுகின்றன.
1986 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 12 ஆம் திகதி அதிகாலை சுமார் 4.00 மணியளவில் தள்ளாடி இராணுவ முகாமிலிருந்து வந்த இராணுவத்தினர், மாளிகைத்திடல் வழியாக அடம்பன் கிராமத்தைச் சுற்றிவளைத்ததாகக் கூறப்படுகிறது. அதிகாலை 5.00 மணியளவில் கிராமத்திற்குள் நுழைந்த அவர்கள், வீடுகளில் உறங்கிக் கொண்டிருந்த பொதுமக்கள் மீது தாக்குதல் நடத்தினர். அத்துடன், அடம்பன் சந்தியில் இருந்த பல கடைகள் மற்றும் வியாபார நிலையங்களும் தீக்கிரையாக்கப்பட்டதாக பதிவுகள் தெரிவிக்கின்றன.
இந்தத் தாக்குதல் நண்பகல் வரை நீடித்ததாகவும், உயிரிழந்தவர்களின் உடல்கள் வீதிகளிலும் வயல்வெளிகளிலும் கிடந்ததாகவும் சாட்சியங்கள் குறிப்பிடுகின்றன. இந்தச் சம்பவத்தில் இருபதிற்கும் மேற்பட்ட பொதுமக்கள் உயிரிழந்தனர். மேலும் பல குடும்பங்கள் தங்களது வீடுகளையும் வாழ்வாதாரத்தையும் இழந்தன.
உயிரிழந்தவர்களில் முதியவர்களும், இளைஞர்களும், மாணவர்களும், விவசாயிகளும், வியாபாரிகளும் இருந்தனர். அவர்களில் சிலர்:
யூலியன் ஜெயசீலன் – வயது 22
கிறிஸ்தோடு யோவான் – வயது 65
ஐயம்பிள்ளை நாகமுத்து – வயது 84
தங்கவேல் ராமன்
மாமுண்டி செல்வராஸ் – வயது 14
அந்தோனி கஸ்பர் – வயது 63
அந்தோனிப்பிள்ளை மெசியாஸ் – வயது 28
ஆரோக்கியம் சந்தான் – வயது 30
ரோசாய்ஸ் பிலேந்திரன் – வயது 32
சபாபதிப்பிள்ளை தங்கம்மா – வயது 70
வஸ்தியான் சகாயநாதன் குரூஸ்
வீரசிங்கம் மனோறஞ்சிதம் – வயது 24
இச்சம்பவத்தில் பாதிக்கப்பட்ட அனைவரது பெயர் விபரங்களும் முழுமையாகப் பதிவாகவில்லை என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.
அடம்பன் படுகொலை என்பது ஒரு கிராமத்தின் மீதான தாக்குதலாக மட்டுமல்ல; அப்பாவி பொதுமக்களின் பாதுகாப்பு, வாழ்வாதாரம் மற்றும் மனித கண்ணியத்தின் மீது விழுந்த ஒரு பெரும் துயரமாகும். இந்த நிகழ்வு பல குடும்பங்களின் வாழ்க்கையை என்றென்றும் மாற்றியதோடு, அந்தப் பகுதி மக்களின் மனங்களில் ஆறாத காயத்தை ஏற்படுத்தியது.
இன்று, அந்த அப்பாவி உயிர்கள் அனைத்தையும் ஆழ்ந்த மரியாதையுடன் நினைவுகூருகிறோம். அவர்களின் குடும்பங்கள் அனுபவித்த வேதனையையும், இழப்புகளையும் மனதில் நிறுத்துகிறோம்.
கடந்த காலத்தின் துயரங்களை மறக்காமல் நினைவுகூர்வது, வெறுப்பை வளர்ப்பதற்காக அல்ல. மனித உயிரின் மதிப்பை உணரவும், நீதி, மனிதநேயம் மற்றும் நிலையான அமைதி நிலவும் எதிர்காலத்தை உருவாக்க வேண்டிய பொறுப்பை அடுத்த தலைமுறைக்கு எடுத்துச் செல்லவும் ஆகும்.
உயிரிழந்த அனைவரின் நினைவும் என்றும் நிலைத்திருக்கட்டும்.
நன்றி.